Lastige gasten en een vlieguitje

Terwijl ik dit schrijf is het buiten rond de 30 graden en bijna windstil; in het Badhotel is het muisstil… Iedereen is naar het strand, vermoed ik. Binnen bromt de airconditioning rustig en dat is natuurlijk ook wel lekker als je moet werken. De afgelopen twee weken zijn voorbij gevlogen, ditjes en datjes met overleg over onze renovatieplannen en veel gasten die het naar hun zin hebben in het zonnige Domburg.

Over gasten gesproken, elke zomer zijn er ook altijd een paar ‘lastige’ gasten bij. Ik noem geen namen, maar schrijf het maar eens op. Ook omdat ik het zonde van ieders tijd vind als men onredelijk of oneerlijk wordt. Onlangs een Duitse heer die uitviel naar een medewerker en persoonlijk werd. Daarnaast betrok hij, ongewenst, ook andere gasten in zijn dispuut met ons. Mede omdat de gast twee weken verbleef zijn we omzichtig te werk gegaan, en hebben hem na een paar dagen op een elegante manier weer in het gareel gekregen. Dat voelt toch als een kleine overwinning.

Een andere gast meldde zich op de dag zelf af voor een voor 10 personen gereserveerde dinertafel en werd onredelijk toen wij hem aangaven dat dat niet meer kosteloos ging. Na een paar minder prettige telefoongesprekken en een brief is de zaak – hopelijk – afgehandeld, maar we zijn hem helaas kwijt als een ambassadeur voor ons bedrijf, zo verwacht ik.  Het stoort me dat sommigen geen respect hebben voor onze huisregels of er heel andere fatsoensnormen op na houden. Ik verbijt me dan maar even en zoek wat afleiding in leukere zaken. Het blijft een uitdaging om het iedereen zoveel mogelijk  naar de zin te maken.

Afgelopen weekend had ik een alleraardigst vlieguitje met twee Rotary vrienden, Piet en Ko. We hadden gedrieën tijdens de boeldag geboden op de kavel ‘rondvlucht Zeeland’ én deze ook binnengehaald. Zondag was het dan eindelijk zover: in de ochtend meldden wij ons (Ko kon op het laatste moment niet mee) bij piloot Stan en stegen op van Midden-Zeeland. Bestemming was Texel en via een schitterende tocht – met dito weer – landden wij vijf kwartier later op het Waddeneiland. Onderweg, op 1500 voet hoogte, was ik onder de indruk van de hoeveelheid water ten opzichte van land in Zeeland, de nieuw opgespoten Maasvlakte, de skyline van Den Haag en Scheveningen, en de grote hoeveelheid strandpaviljoens, parkeerplaatsen en strandbezoekers langs de Zuid- en Noord-Hollandse kustlijn. Wat een hoop blik en een drukte. Er was bijna niets meer vrij over de hele strandlijn tussen Hoek van Holland en Zandvoort! 

Na een uurtje pauze met een zeer matige broodjeslunch op het terras van het vliegveld van Texel  stegen we weer op. Op de heenweg mocht ik even het stuur – of is het roer? – vasthouden, op de terugweg was Piet aan de beurt. We zijn niet gecrashed, geen loopings gemaakt maar moesten wel bij Schiphol toch wel even ‘uitwijken’ voor een naderende Jumbojet. Alles is verder goed gegaan en ik laat wat foto’s zien van onze wereldreis-in-een-dag (v.l.n.r. de Cessna, de cockpit, de Maasvlakte, het Noordzeekanaal, strand en -tent, Stan en Piet, Govert en Stan, landing thuis). Vanaf volgend weekend zijn Tanja en ik op vakantie naar Scandinavië, ik zal daar na afloop zeker over berichten. 

Govert Janzen – 18 augustus 2012

Comments are closed.