Oude vrienden en nieuwe vrienden

De lente is gisteren begonnen, en Domburg ligt er weer stralend bij! Als altijd met de vele krokussen en narcissen die de badgasten begroeten, én dit jaar met een nieuw elan in de vorm als een officiële badplaats, door de European Spa Association (ESPA) aldus betiteld. Op 12 maart mocht onze burgemeester Rob van der Zwaag uit handen van Rainer Petry de oorkonde in ontvangst nemen, tijdens een ceremonie die – waar anders? – in het Badhotel plaats vond. Wat betekent die officiële status voor Bad Domburg? Op de eerste plaats dat de faciliteiten die men hier aantreft heel bijzonder zijn: water- en luchtkwaliteit, infrastructuur, kuurarrangementen worden nu door m.n. Duitse gasten en instanties voor volwaardig aangezien. En dat betekent weer dat een verblijf in Domburg past in hun ziektekostenpakket, zowel preventief als curatief. Een verblijf wordt deels vergoed in Duitsland. Voor ons is deze status eerder een extra stempel op deze mooie kustbestemming en waar onze plannen tot renovatie en uitbreiding van onze eigen wellness faciliteiten en diensten zo goed bij gaan passen.

Onverwacht belde een wel heel oude bekende mij op, of hij met zijn vrouw een paar daagjes naar Domburg mocht komen! Henri Thijs zal de meeste lezers niet zoveel zeggen, maar mijn studie- en jaargenoten van de hotelschool des te meer. Henri is onze éminence grise, de belichaming van de “erg hoge hotelschool” (zijn woorden) in Den Haag. Sinds 1989 heb ik hem niet meer gezien of gesproken, dus de verrassing was des te groter dat deze inmiddels 88-jarige culinaire maître met “zijn Barbara” (weer zijn worden) op de stoep stond. We hebben tijdens een diner veel herinneringen opgehaald en de nodige kronieken doorgebladerd. Ouderwets gezellig en heel vertederend tegelijkertijd. Henri en Barbara, graag tot een volgende keer!

Een andere ’oude vriend’ dook ook weer op. Na jaren heb ik weer contact gelegd met Robert van der Ham, een jaargenoot van diezelfde erg hoge school. Van Robert wist ik dat hij jarenlang het Inter.Coninental Hotel in Keulen leidde, en hij zou mij kunnen helpen in de voorbereiding op onze inspiratietour naar Duitsland, waarover hieronder meer. En Robert bleek als zelfstandig ondernemer ook een prima kandidaat om de voorgenomen cursussen Duits te geven aan de medewerkers van het Badhotel. Inmiddels zijn de cursussen Duits (en Frans) van start gegaan en na een drietal sessies zit de vaart erin. Bonjour mesdames et messieurs, herzlich wilkommen bij uw les. Collega’s: bonne chance en viel Erfolg!

Afgelopen zondag en maandag ben ik met mijn MT collega’s naar Keulen gereisd, voor alweer onze vierde inspiratietour. Deze keer bewust de bestemming net over de grens gekozen, naar een gebied waar zoveel van onze gasten vandaan komen. Inmiddels is ruim 45% van onze gasten uit Nordrhein-Westfalen afkomstig, dat was in 2008 nog maar 26%…! Hoog tijd om eens door een Duitse bril naar onze service te kijken en daarvoor heeft Robert een viertal hotels bereid gevonden om ons rond te leiden en vragen te kunnen stellen over hun hoge serviceniveaus. Klinkende namen: Hotel im Wasserturm en Exclesior Hotel Ernst in Keulen, en de twee prachtige Althoff Schlosshotels Bensberg en Lerbach in Bergisch-Gladbach. Veel gezien en gevraagd aan onze nieuwe vrienden Tatjana, Jan en Denise. Veel foto’s gemaakt om thuis nog eens terug te kijken naar ideeën voor hier. En wat wil een Duitse gast dan? Effizienz, Sauberkeit und Tempo, bitte! Hij is veel kritischer dan in zijn thuisomgeving en verliest daarbij zijn ‘gemak’ wel eens uit het oog. Hij wil graag formeel bejegend worden, maar staat open voor persoonlijk contact als het klikt. Klinkt allemaal voor de hand liggend, maar er is toch sprake van een iets andere gewenste benadering dan bij een Nederlandse of Belgische gast. Allemaal subtiliteiten, maar nuttig om het onbewuste zo bewust te krijgen en daar op in te kunnen spelen. En verder maar gewoon ons stinkende best doen en blijven doen waar we goed in zijn!

Govert Janzen – 22 maart 2014

 

Comments are closed.